Халид Зија

Халид Зија Ушаклигил (1866−1945) е познат како еден од најистакнатите романсиери во турската литература. Но, со расказите кои ги напишал од своето појавување на литературната сцена па сѐ до крајот на животот, тој израснал и во еден од најголемите автори на турскиот расказ. Напишал околу двесте раскази, кои биле објавени во осумнаесет книги. 

​

Халид Зија е писател со карактеристичен стил и јазик. Додека во своите романи обработува теми од животот на високиот сталеж, во расказите пишува за обичниот човек. Во средиштето на неговото внимание не е човекот со својата позиција во општеството, туку многу повеќе човековата немоќ пред општеството, природата и животот. 

​

Расказите од збирката „Свенатиот цвет“ имаат различна тематика. Халид Зија во нив пишува за меѓучовечките односи, семејството, моралот и љубовта. Во расказите тој никогаш не предлага решение за проблемите за кои зборува. Настојувајќи првенствено да му овозможи на читателот сам да го почувствува решението, Ушаклигил повеќе има естетски пристап кон темата.

​

Во сите раскази од оваа збирка преовладува една тажна и песимистичка атмосфера. Овој факт произлегува од општата состојба на работите во времето кога тие дела се пишувале, од сфаќањата на писателот во врска со различни прашања од животот и од влијанието на западните писатели-реалисти кои Ушаклигил ги земал за пример.